Nagłówek
Informacje prasowe
Skarb w Muzeum Historycznym
Podczas remontu zabytkowych piwnic Muzeum Historycznego m.st. Warszawy mieszczącego się przy Rynku Starego Miasta 28-42, archeolodzy odkryli ponad trzystuletni skarb.
Pod posadzką piwnicy kamienicy nr 30 znajdowało się ok. 1200 srebrnych monet: orty, tynty i szóstaki koronne. Najstarsze pochodzą z 1663 r., a najmłodsze z 1702 r. Całość znaleziska waży 4,5 kg.
Znalezisko jest największym z dotychczas odkrytych na terenie historycznej zabudowy Warszawy. Pierwszy skarb składający się z zespołu kilkuset monet znaleziono podczas odbudowy kamienic po II wojnie światowej (opisał go architekt i konserwator prowadzący odbudowę strony Dekerta – Stanisław Żaryn).
Od kwietnia 2010 r. pod jedenastoma kamienicami Muzeum Historycznego m.st. Warszawy, na obszarze 1142 mkw., trwają prace remontowe piwnic w ramach projektu norweskiego, które prowadzi Stołeczny Zarząd Rozbudowy Miasta na zlecenie Stołecznego Konserwatora Zabytków.
Kamienica nr 30 tzw. Kazubowska, w której znaleziono skarb, jest jedną z ośmiu kamienic Strony Dekerta zajmowanej przez Muzeum Historyczne m.st. Warszawy. Budynek ma trzy piętra. Fasadę zdobi sgraffitowa dekoracja i kamienny portal z 1680 roku. W 1427 r. wzmiankowany był jako dom rzeźnika Macieja Mamota, w 2 poł. XV wieku przeszedł na własność patrycjuszowskiej rodziny Kazubów, a od 1540 r. - Baryczków. W 1680 r. ówczesny właściciel Piotr Korycki dokonał gruntownej przebudowy. W 1703 r. kamienica przeszła w ręce greckiego winiarza Krzysztofa Kisza, a następnie jezuitów. W XIX wieku należała m. in. do kupieckiej rodziny Wilczanów, ostatnimi właścicielami byli Tadeusz Borowski, Jan Wierusz-Kowalski i Władysław Pachulski.
Prace w piwnicach Muzeum wykonywane są przy udziale archeologów – m. in. Małgorzaty i Ryszarda Cędrowskich oraz pod opieką konserwatorską prof. Wiesława Procyka.
fot. R. Kołodziejski
Konserwacja kolekcji Ludwika Gocla
Unikatowa kolekcja ubiorów, biżuterii i galanterii z XX w.
Zakup kolekcji zrealizowano ze środków Ministerstwa Kultury i Dziedzictwa Narodowego. Obejmuje 133 przedmioty wykonane z różnych mateiałów m. in. szkła, masy plastycznej i metali. Znaczną część tego zbioru (37 obiektów) stanowią wyroby warszawskiej spółdzielni jubilerskiej ORNO. Spółdzielnia ta, założona przez Romualda Rochackiego i Adama Jabłońskiego, skupiała artystów i rzemieślników – jubilerów i działała w latach 1949-1998. Jej dorobek, obejmujący biżuterię i galanterię złotniczą charakteryzował oryginalny styl, wyznaczający trendy w jubilerstwie polskim w l. 50. i 60. XX w. W zakupionym zbiorze znajduje się biżuteria – m. in. naszyjniki, wisiorki, broszki, pierścionki, bransoletki oraz galanteria: puderniczki, noże do papieru, popielniczka. W kolekcji są również wyroby "WARMETU", "Cepelii", sztuczna biżuteria w stylu Art Deco, ubiory i galanteria z 1. poł. XX w.
wystawa pokonkursowa - Sztuka Osób Niepełnosprawnych
W Muzeum Historycznym m.st. Warszawy do 29 listopada czynna jest wystawa pokonkursowa prac nagrodzonych w tegorocznej edycji Ogólnopolskiego Konkursu Plastycznego SZTUKA OSÓB NIEPEŁNOSPRAWNYCH.
To już siódma edycja konkursu, który narodził się jako element obchodów Europejskiego Roku Osób Niepełnosprawnych w 2003 r.
Organizatorem konkursu jest Państwowy Fundusz Rehabilitacji Osób Niepełnosprawnych (PFRON).
Celem Konkursu Sztuka Osób Niepełnosprawnych jest popularyzacja idei integracji poprzez promowanie i nagradzanie twórczości artystycznej osób niepełnosprawnych.
Konkurs odbywa się w dwóch etapach – wojewódzkim i centralnym.
Konkurs jest też przeglądem dorobku osób niepełnosprawnych z całego kraju. Do konkursu zgłaszanych jest ok. 2 000 prac rocznie. Wszystko to daje gwarancję, że publiczności prezentowane są prace faktycznie najlepsze - aby wybrać kilkadziesiąt prac, dokonuje się przemyślanej selekcji.
Konkurs odbywa się w czterech kategoriach: malarstwo, rysunek i grafika, tkanina i aplikacja oraz rzeźba kameralna i płaskorzeźba. Umożliwia to zaprezentowanie prac, których autorzy mogą stosować bardzo szeroką gamę technik artystycznych: od malarstwa na dowolnym podłożu, aż po ceramikę i makaty.
Łączna pula nagród w konkursie to 72 000 zł – do 6 000 zł za pierwsze miejsce w każdej z kategorii.
Tematem przewodnim tegorocznej edycji konkursu jest Mój najpiękniejszy dzień w życiu.
Wystawa pokonkursowa nagrodzonych prac odbędzie się w Lapidarium Muzeum Historycznego m.st. Warszawy przy Rynku Starego Miasta 42
w dniach 19 września – 30 października 2009.
Wstęp na wystawę dla zwiedzających będzie bezpłatny.
Więcej informacji:
michal_rydzewski@pfron.org.pl
